قال : فسألته عن سكوت رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، قال : كان سكوته على أربع : على الحلم ، والحذر ، والتّقدير ، والتّفكّر « 1 » . فأمّا التّقدير ففي تسوية النّظر والاستماع بين النّاس ، وأمّاتفكّره ففيما يبقى أو « 2 » يفنى ؛ وجمع له الحلم في الصّبر ، فكان لا يغضبه شيء ولا يستفزّه ، وجمع له الحذر في أربع ، أخذه بالحسن « 3 » ليقتدى به ، وتركه القبيح لينتهى عنه ، واجتهاده‌الرّأي في صلاح « 4 » امّته ، والقيام فيما جمع لهم من خير الدّنيا والآخرة . « 5 » هذا آخر ما رواه عبدان . « 6 »

--> ( 1 ) - [ البحار : « التّفكير » ] . ( 2 ) - [ في العيون والبحار : « و » ] . ( 3 ) - [ في العيون والبحار : « الحسن » ] . ( 4 ) - [ العيون : « إصلاح » ] . ( 5 ) - [ إلى هنا حكاه في العيون والبحار ] . ( 6 ) - حضرت علي بن موسى الرضا عليهما السلام به توسط آباى أمجاد خود از علي بن الحسين عليه السلام روايت كرده است كه آن جناب فرمود : حسن بن علي بن ابىطالب عليهم السلام فرمود كه : از خال خود ، هند بن ابىهاله سؤال كردم ، از صفت وصورت وخلقت رسول صلى الله عليه وآله ، وهند وصّاف پيغمبر بود ، يعنى زياد أوصاف آن جناب را بيان مىكرد ونهايت مهارت داشت در وصف گويى . وأو گفت كه : « رسول خدا صلى الله عليه وآله عظيم‌القدر بود ودر نظر خلق عظيم الجثه مىنمود وصورت أو درخشندگى مىكرد ، مثل درخشندگى ماه در شب چهارده . قامت نازنين أو بلندتر از شخص مستوىالخلقه وكوتاه‌تر از شخص طويل‌القامه مىنمود . سر مبارك أو بزرگ وموى آن نه پيچ وتاب داده شده بود ونه فروهشته ومسترسل بود ، بلكه مجتمع بود . اگر پريشان نمودى ، أطراف سر وگردن أو فرو گرفتى واگر پريشان نكردى ، از نرمهء گوش أو تجاوز ننمودى ، چه آن موى را بر بالاى سر خود مجتمع ساختى ، رنگ مباركش درخشان بودى . دو جبين ، يعنى دو سوى پيشانى مباركش وسيع بودى . ابروهايش باريك وبلند بودى . ميان دو ابروهايش گشاده بودى ورگى در آن بود كه هنگام غضب ، آن رگ به جنبش آمدى وپر شدى . آخر بيني وبالاى آن ، ارتفاع ودنباله داشتى ودر وسط آن ، گوشه وبرآمدگى داشتى ومر أو را نور وروشنايى بودى كه از آن بلند شدى . وچون بيني أو قلمي وباريك وبلند بودى ، هر كس نيكو تأمل نكردى ، گمان كردى كه آن جناب را سر بيني نباشد . ريش مباركش كوتاه وانبوه بودى . دو طرف رخسارش كم‌گوشت ومساوى بودى . ودهان مباركش بزرگ بودى وآب دهان مباركش سرد وشيرين وگوارا بودى . ودندان‌هاى مباركش از يكديگر بعدى داشتى ، چهارشانه بود . وسرهاى استخوان‌هايى كه به يكديگر در مفاصل متصل بودى ، ضخيم وستبر بودى . -